اشک سرخم دامن سیاه شب را ترکرد . آه سردم فضای

 گرم کلبه ی دل را به سردی کشید . اشک وآه !

این اشک وآه بامن چه رشته ی دارند ؟ نمیدانم!

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

باکوله بار یآس..

مسافرخسته ی بودم ...

اشک آسمان فرش راهم بود !

میرفتم ...تا به جایی پناه ببرم

کجا ؟ نمیدانم ...

شاید نزد خدا !!

توکیستی ؟ جسم شیشه ی ( سرتاج خیالاتم ) ؟ توکیستی ؟ داستان بیان نشده ی کتاب آرزو ؟ توکیستی ؟ فریادعاشقانه ی قلب عاشق نوازم ؟ تو کیستی ؟شکست فریادغم درسکوت زندگی ؟ هرکه استی بیا . . . ولی احتیاط کن ـ که درچشمان پرغزل میایی ! من اسیرشدن دربند زلفانت میخواستم - مرا درقیدغمها ببستی . . . حال بیا تا سربدامانت گذارم . . .های های های سرکنم - ( سرتاج ) من ! این کاغذ کاغذی . . . برداشت داستان غمم ندارد . . .  بیا وبرگریه های دلم چادر بیانداز !